Ο Ολυμπιακός πέρασε νικηφόρα από τη Λέσβο επικρατώντας με 0-2 κόντρα στην Καλλονή, έπειτα από δύο εύστοχα πέναλτι του Φορτούνη. Δεν υπάρχει παράβαση στη δεύτερη περίπτωση, κακώς σφυρίχτηκε η εσχάτη των ποινών που επέφερε και την αποβολή του τερματοφύλακα Δαύκου. Συνεχίζουν έχοντας το απόλυτο οι ερυθρόλευκοι. Κριτική από τον αρθρογράφο του 7bet.gr, Νικόλαο Λιάγκα.
Θα επιχειρήσω μια διαφορετική προσέγγιση σήμερα στον αγώνα, θίγοντας θέματα που λίγο-πολύ ακούγονται σε κάθε στέκι που μαζεύονται φίλαθλοι για να παρακολουθήσουν αγώνα του Ολυμπιακού στο ποδόσφαιρο. Άλλωστε, ο αγώνας δε χρειάζεται ..έκθεση για να αναλυθεί. Προπόνηση στις εκτελέσεις πέναλτι για τον Φορτούνη, είχε 2/2, πήρε άριστα και όλα καλά. Ο Ολυμπιακός αρκέστηκε στο 0-2 και συνέχισε το αδιάκοπο σερί των νικών του που του έχουν χαρίσει το πρωτάθλημα πριν μας αποχαιρετήσει το 2015.
Με ελαφρά φιλοσοφική διάθεση, σκέφτηκα παρακολουθώντας με βαρεμάρα το παιχνίδι, πως το γήπεδο της Καλλονής είναι αυτό που ταιριάζει πραγματικά στη Super League. Χωρίς κερκίδες στα 3/4 της έκτασής του. Χωρίς παλμό στις εξέδρες. Ένα παιχνίδι χωρίς έμπνευση, χωρίς ενδιαφέρον, εκ προοιμίου δρομολογημένο να μας απασχολήσει και πάλι για τη διαιτησία. Φώναξε πρόσφατα ο Παναιτωλικός, φώναξε ο Απόλλωνας Σμύρνης. Σήμερα, μπορεί να φωνάξει και η Καλλονή.
Ο Κώστας Φορτούνης έχει τα φόντα να γίνει μεγάλος ποδοσφαιριστής έξω από τα στενά ποδοσφαιρικά όρια της εσωστρεφούς Ελλάδας, κανείς δεν αμφιβάλλει για αυτό. Είναι νεαρός, ταλαντούχος, κοντρολαρισμένος, πολυδιάστατος, βλέπει ''γήπεδο'', έχει επαφή με το γκολ. Επίσης, μπορεί να γίνει ο νέος ηγέτης της Εθνικής Ελλάδας. Όμως, έχει αρχίσει να πέφτει. Δεν πέφτει η απόδοσή του, πέφτει ο ίδιος. Πέφτει για να κερδίσει πέναλτι. Ομολογουμένως, η φάση του δεύτερου πέναλτι που κερδίζει ο φέρελπις παίκτης του Ολυμπιακού, είναι δύσκολη. Στο ριπλέι όμως, βλέπουμε πως ένα ''κλικ'' πριν την επαφή με τον τερματοφύλακα Δαύκο, ο Φορτούνης είναι ήδη σε ''πτώση''. Εκβιάζει το σφύριγμα, έχει ήδη σκεφτεί να το κάνει. Ας μας είναι διδακτική μια φάση προ 11ημέρου, όταν στον ευρωπαϊκό ''τελικό'' των ερυθρόλευκων κόντρα στην Άρσεναλ, ο Φορτούνης πέφτει πάλι στην περιοχή του Τσεχ ζητώντας πέναλτι. Πήρε κίτρινη κάρτα, από τον αγριεμένο Ριτσόλι για το οφθαλμοφανές ''θέατρο''. Χαμογέλασα, καθώς σκέφτηκα πως τιμωρείται για τη νοοτροπία που αποκτά σιγά σιγά στη Super League.
Ναι, ο Ολυμπιακός ευνοήθηκε για μια ακόμη φορά. Ναι, ο Ολυμπιακός πήρε πάλι πέναλτι. Ναι, ο Ολυμπιακός έπαιξε πάλι με παίκτη παραπάνω. Ναι, οι οπαδοί των υπόλοιπων ομάδων μπορούν να βρίζουν ανελέητα καθώς βλέπουν το ίδιο έργο σε επανάληψη. Είναι λυπηρό.
Αυτό που έχει χαθεί από τον Έλληνα φίλαθλο, είναι η όρεξη να δει, να ''χορτάσει'' μπάλα. Η διαιτητική εύνοια που λαμβάνει ο Ολυμπιακός είναι προφανής μα είναι και άχρηστη για τον ίδιο. Δε θα αλλάξει ο πρωταθλητής αν οι Πειραιώτες δεν κερδίζουν σε κάθε ματς. Η υπόλοιπη ποδοσφαιρική Ελλάδα βρίσκει εξιλαστήριο θύμα στο ''πρόσωπο'' του Ολυμπιακού για την κατάντια του αθλήματος. Δε φταίει ο Ολυμπιακός, φταίμε όλοι. Απλώς, το ποδοσφαιρικό φέσι που επιβάλλει η ομάδα του Μαρινάκη στους υπόλοιπους συμμετέχοντες στηρίζεται από το μέσο ''εγώ'' του κάθε ποδοσφαιράνθρωπου στην Ελλάδα. Είτε αυτός λέγεται οπαδός, είτε παίκτης, μάνατζερ, παλαίμαχος, πρόεδρος κτλ.
Ο κόκκινος ''κερδαίνει'' ή ''κερδάει'', ο πράσινος βρίζει, ο μαύρος καταριέται, ο κίτρινος χλευάζει και όλοι είμαστε ικανοποιημένοι και γυρνάμε σπίτια μας. Με μηδενική συλλογικότητα για να φτιάξουμε κάτι καλύτερο, καθώς ποτέ δε χτίσαμε πάνω στο ..θαύμα του Euro 2004.
Σε αυτό το σημείο, κρίνω πως είναι χρήσιμο να κάνω μια ιστορική αναδρομή και να τονίσω το συμβολισμό του εμβλήματος του Ολυμπιακού. Ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος είναι η προσωποποίηση του ήθους, της αθλητικής υπεροχής, της ευγενούς άμιλλας και κυρίως του ολυμπιακού ιδεώδους. Πρόκειται για αξίες που πάλλονται ακόμα στο υποσυνείδητο των ευγενών ανθρώπων που επιθυμούν ισονομία, δικαιοσύνη, αξιοκρατία. Πρόκειται για αξίες που μας συνδέουν με την αρχαία ελληνική κληρονομιά. ..Όταν αδικείς τον κάθε Παναιτωλικό, τον κάθε Απόλλωνα, την κάθε Καλλονή, είσαι σαδιστής. Αν συμβαίνει χωρίς να το επιζητάς, τότε να το θίγεις και να ζητάς επανάληψη του αγώνα. Αν συμβαίνει εν γνώσει σου, τότε είσαι κατακριτέος νταής.
..Μέσα σε όλα αυτά, έγινε και παιχνίδι σήμερα στη Λέσβο. Ο Ολυμπιακός επικράτησε με 0-2, έπειτα από τις πιστολιές του Φορτούνη από τα 11 βήματα. Ο Ντουρμάζ είχε δοκάρι για τους φιλοξενούμενους και ο Γουέρε για τους γηπεδούχους, στις σημαντικότερες ευκαιρίες του αγώνα.
ΚΑΛΛΟΝΗ: Δαύκος, Σπυρόπουλος, Κρολ, Αναστασιάδης, Ούκα, Καλτσάς, Ξυδάς (79'), Ελλακόπουλος (73' Γιουκαρής), Γεωργίου, Σάμπα (37 Μαλλής), Μάρκοβιτς
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Ρομπέρτο, Ομάρ (74' Τσιμίκας), Ντα Κόστα, Μποτία, Σαλίνο, Μιλιβόγεβιτς (80' Φουστέρ), Καμπιάσο, Φορτούνης, Ντουρμάζ, Ντομίνγκες (82' Κολοβός), Ιντέγε
Επιμέλεια: Νικόλαος Λιάγκας
Θα επιχειρήσω μια διαφορετική προσέγγιση σήμερα στον αγώνα, θίγοντας θέματα που λίγο-πολύ ακούγονται σε κάθε στέκι που μαζεύονται φίλαθλοι για να παρακολουθήσουν αγώνα του Ολυμπιακού στο ποδόσφαιρο. Άλλωστε, ο αγώνας δε χρειάζεται ..έκθεση για να αναλυθεί. Προπόνηση στις εκτελέσεις πέναλτι για τον Φορτούνη, είχε 2/2, πήρε άριστα και όλα καλά. Ο Ολυμπιακός αρκέστηκε στο 0-2 και συνέχισε το αδιάκοπο σερί των νικών του που του έχουν χαρίσει το πρωτάθλημα πριν μας αποχαιρετήσει το 2015.
Με ελαφρά φιλοσοφική διάθεση, σκέφτηκα παρακολουθώντας με βαρεμάρα το παιχνίδι, πως το γήπεδο της Καλλονής είναι αυτό που ταιριάζει πραγματικά στη Super League. Χωρίς κερκίδες στα 3/4 της έκτασής του. Χωρίς παλμό στις εξέδρες. Ένα παιχνίδι χωρίς έμπνευση, χωρίς ενδιαφέρον, εκ προοιμίου δρομολογημένο να μας απασχολήσει και πάλι για τη διαιτησία. Φώναξε πρόσφατα ο Παναιτωλικός, φώναξε ο Απόλλωνας Σμύρνης. Σήμερα, μπορεί να φωνάξει και η Καλλονή.
Ο Κώστας Φορτούνης έχει τα φόντα να γίνει μεγάλος ποδοσφαιριστής έξω από τα στενά ποδοσφαιρικά όρια της εσωστρεφούς Ελλάδας, κανείς δεν αμφιβάλλει για αυτό. Είναι νεαρός, ταλαντούχος, κοντρολαρισμένος, πολυδιάστατος, βλέπει ''γήπεδο'', έχει επαφή με το γκολ. Επίσης, μπορεί να γίνει ο νέος ηγέτης της Εθνικής Ελλάδας. Όμως, έχει αρχίσει να πέφτει. Δεν πέφτει η απόδοσή του, πέφτει ο ίδιος. Πέφτει για να κερδίσει πέναλτι. Ομολογουμένως, η φάση του δεύτερου πέναλτι που κερδίζει ο φέρελπις παίκτης του Ολυμπιακού, είναι δύσκολη. Στο ριπλέι όμως, βλέπουμε πως ένα ''κλικ'' πριν την επαφή με τον τερματοφύλακα Δαύκο, ο Φορτούνης είναι ήδη σε ''πτώση''. Εκβιάζει το σφύριγμα, έχει ήδη σκεφτεί να το κάνει. Ας μας είναι διδακτική μια φάση προ 11ημέρου, όταν στον ευρωπαϊκό ''τελικό'' των ερυθρόλευκων κόντρα στην Άρσεναλ, ο Φορτούνης πέφτει πάλι στην περιοχή του Τσεχ ζητώντας πέναλτι. Πήρε κίτρινη κάρτα, από τον αγριεμένο Ριτσόλι για το οφθαλμοφανές ''θέατρο''. Χαμογέλασα, καθώς σκέφτηκα πως τιμωρείται για τη νοοτροπία που αποκτά σιγά σιγά στη Super League.
Ναι, ο Ολυμπιακός ευνοήθηκε για μια ακόμη φορά. Ναι, ο Ολυμπιακός πήρε πάλι πέναλτι. Ναι, ο Ολυμπιακός έπαιξε πάλι με παίκτη παραπάνω. Ναι, οι οπαδοί των υπόλοιπων ομάδων μπορούν να βρίζουν ανελέητα καθώς βλέπουν το ίδιο έργο σε επανάληψη. Είναι λυπηρό.
Αυτό που έχει χαθεί από τον Έλληνα φίλαθλο, είναι η όρεξη να δει, να ''χορτάσει'' μπάλα. Η διαιτητική εύνοια που λαμβάνει ο Ολυμπιακός είναι προφανής μα είναι και άχρηστη για τον ίδιο. Δε θα αλλάξει ο πρωταθλητής αν οι Πειραιώτες δεν κερδίζουν σε κάθε ματς. Η υπόλοιπη ποδοσφαιρική Ελλάδα βρίσκει εξιλαστήριο θύμα στο ''πρόσωπο'' του Ολυμπιακού για την κατάντια του αθλήματος. Δε φταίει ο Ολυμπιακός, φταίμε όλοι. Απλώς, το ποδοσφαιρικό φέσι που επιβάλλει η ομάδα του Μαρινάκη στους υπόλοιπους συμμετέχοντες στηρίζεται από το μέσο ''εγώ'' του κάθε ποδοσφαιράνθρωπου στην Ελλάδα. Είτε αυτός λέγεται οπαδός, είτε παίκτης, μάνατζερ, παλαίμαχος, πρόεδρος κτλ.
Ο κόκκινος ''κερδαίνει'' ή ''κερδάει'', ο πράσινος βρίζει, ο μαύρος καταριέται, ο κίτρινος χλευάζει και όλοι είμαστε ικανοποιημένοι και γυρνάμε σπίτια μας. Με μηδενική συλλογικότητα για να φτιάξουμε κάτι καλύτερο, καθώς ποτέ δε χτίσαμε πάνω στο ..θαύμα του Euro 2004.
Σε αυτό το σημείο, κρίνω πως είναι χρήσιμο να κάνω μια ιστορική αναδρομή και να τονίσω το συμβολισμό του εμβλήματος του Ολυμπιακού. Ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος είναι η προσωποποίηση του ήθους, της αθλητικής υπεροχής, της ευγενούς άμιλλας και κυρίως του ολυμπιακού ιδεώδους. Πρόκειται για αξίες που πάλλονται ακόμα στο υποσυνείδητο των ευγενών ανθρώπων που επιθυμούν ισονομία, δικαιοσύνη, αξιοκρατία. Πρόκειται για αξίες που μας συνδέουν με την αρχαία ελληνική κληρονομιά. ..Όταν αδικείς τον κάθε Παναιτωλικό, τον κάθε Απόλλωνα, την κάθε Καλλονή, είσαι σαδιστής. Αν συμβαίνει χωρίς να το επιζητάς, τότε να το θίγεις και να ζητάς επανάληψη του αγώνα. Αν συμβαίνει εν γνώσει σου, τότε είσαι κατακριτέος νταής.
..Μέσα σε όλα αυτά, έγινε και παιχνίδι σήμερα στη Λέσβο. Ο Ολυμπιακός επικράτησε με 0-2, έπειτα από τις πιστολιές του Φορτούνη από τα 11 βήματα. Ο Ντουρμάζ είχε δοκάρι για τους φιλοξενούμενους και ο Γουέρε για τους γηπεδούχους, στις σημαντικότερες ευκαιρίες του αγώνα.
ΚΑΛΛΟΝΗ: Δαύκος, Σπυρόπουλος, Κρολ, Αναστασιάδης, Ούκα, Καλτσάς, Ξυδάς (79'), Ελλακόπουλος (73' Γιουκαρής), Γεωργίου, Σάμπα (37 Μαλλής), Μάρκοβιτς
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Ρομπέρτο, Ομάρ (74' Τσιμίκας), Ντα Κόστα, Μποτία, Σαλίνο, Μιλιβόγεβιτς (80' Φουστέρ), Καμπιάσο, Φορτούνης, Ντουρμάζ, Ντομίνγκες (82' Κολοβός), Ιντέγε
Επιμέλεια: Νικόλαος Λιάγκας
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου